UZDRAWIANIE - SAMOLECZENIE - ZDROWIE - OM AH HUM!

MADHU BHESZADŹJA

AJURWEDYJSKIE LECZENIE MIODEM

Podstawową dawką miodu dla wszystkich jest jedna łyżka stołowa (20 gramów) dziennie. Pracownicy fizyczni, a zwłaszcza ci, którzy są narażeni na wdychanie różnych pyłów węglowych, krzemowych, mącznych, tytoniowych i innych, które grożą pylicą mogą spożywać dawkę podwyższoną. Robotnicy zagrożeni pylicą, którzy stale zażywają miód zapadają na pylicę średnio o 10 lat później niż inni. Górnikom pracującym w kopalniach uranu podaje się miód spadziowy, gdyż przeciwdziała on skutkom napromieniowania. Kuracja miodowa wpływa dodatnio na osoby przemęczone pracą umysłową, zestresowane, apatyczne. W psychiatrii stosowanie miodu powoduje u wszystkich leczonych pacjentów regenerację sił psychicznych. Dobrze też leczy się miodem osoby opanowane apatią, lenistwem, "nicnierobieniem", brakiem aktywności życiowej.

Miód zmniejsza trujące działanie używek takich jak herbata, kawa, tytoń czy alkohol. Zwiększone dawki miodu, od 40-100 gramów (2-5 łyżek stołowych) dziennie są zalecane osobom w starszym wieku, rekonwalescentom, zwłaszcza po leczeniu antybiotykami! Stosuje się leczenie serca kuracją miodową, gdyż miód jest bardzo dobrą odżywką dla serca. Leczenie miodem pomaga również bardzo przy schorzeniach wątroby. Miód powinien być stosowany we wszystkich chorobach infekcyjnych jak grypa, katar, przeziębienie, biegunka i podobne. Miód jest także dobrym lekiem na katary sienne. Profilaktycznie radzi się żuć plasterki miodu przez 5 dni 1-2 razy dziennie na 2 miesiące przed spodziewanym atakiem kataru siennego, który po takiej kuracji profilaktycznej zwykle już nie występuje.

Jeśli będziemy podawać miód niemowlętom, będą się dzięki temu lepiej rozwijały. Błony przewodu pokarmowego niemowlęcia są jednak delikatne i miód zwykle musi być podawany w postaci płynnej. Niemowlętom i w ogóle dzieciom do lat czterech podajemy zwykle nie więcej niż 7 gramów (łyżeczka od herbaty) miodu dziennie. Dzieciom w wieku 4-16 lat podajemy leczniczo zwykle nie więcej niż 15-40 gramów (3/4 - 2 łyżek stołowych) miodu w zależności od rodzaju kuracji. Miód jest sycący i nadmiar może spowodować utratę apetytu oraz może wywołać cukromocz miodowy. Niektóre osoby po spożyciu miodu odczuwają ból żołądka, ciężar lub podrażnienie (nie tolerują drożdżaków i kwasów organicznych) i wtedy powinny zawsze spożywać miód rozpuszczony w wodzie. Najlepiej pić wtedy miód w naparze siemienia lnianego.

Poleca się w ogóle bardzo picie wody miodowej czyli spożywanie miodu w roztworze przegotowanej wody, co Ajurweda zwie napojem SOMA. Stosując diety odchudzające zwykle nie należy rezygnować z leczniczych dawek miodu. Woda miodowa (Soma) dobrze jak przez kilka godzin naciąga tak jak napar, co zwiększa aktywność miodowych enzymów. Najlepiej wodę miodową wypijać małymi łyczkami rano na czczo. Terapeuci zalecają pić roztwór miodu w wodzie na ciepło, więc gdy całkiem ostygnie, należy go podgrzać, ale do temperatury nie większej niż 41 stopni. W miodzie występuje 21 biopierwiastków takich jak wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, mangan i inne. Glukoza i fruktoza zawarte w miodzie to cukry proste, łatwo przyswajalne przez organizm i nietoksyczne jak sacharoza w zwykłym cukrze białym. Soma miodowa jest ulubionym napojem mitycznego Indradewa, patrona medyków, szczególnie zielarzy oraz wojowników dodającym wnikliwości i odwagi.

Miody zawierające dużo glukozy jak miód wielokwiatowy, rzepakowy czy malinowy, będą najlepsze dla osób o chorym sercu czy wątrobie. Miody zawierające dużo fruktozy a mało glukozy jak miód akacjowy są odpowiednie dla diabetyków. Miód wrzosowy polecany jest dla osób starszych, po 40 roku życia dla regeneracji i rewitalizacji. Miody rzepakowy i akacjowy zawierające najmniej aminokwasów i biopierwiastków są najodpowiedniejsze dla osób ze schorzeniami nerek i przewodu moczowego. Miody o dużej zawartości inhibin jak miód lipowy, gryczany czy koniczynowy są najlepsze dla osób gorączkujących i w schorzeniach infekcyjnych takich jak grypa czy przeziębienie. Amatorom ostrego miodu należy polecić miód gryczany, a amatorom łagodniejszego miodu, miód wielokwiatowy. Miody zasobne w biopierwiastki jak spadziowy czy gryczany polecamy dzieciom, osobom anemicznym, rekonwalescentom po operacjach. Najwszechstronniejsze zastosowanie lecznicze posiada jednak miód lipowy, co jest powszechnie znane w leczniczych systemach medycyny indoeuropejskiej. Miód bywa także dobrym lekiem przeciwko uczuleniom (alergiom), bezsenności, stanom lękowym, stresom i nerwicom.

Złocisty kolor miodów kojarzony jest z energią słońca skumulowaną w tym leku oraz z przekazem słonecznej mądrości i rozwijaniem intuicji. Miód jest jednym z pięciu podstawowych nośników leków czyli tak zwanym ANUPANAM jako substancja z którą miesza się sproszkowane minerały, metale czy zioła celem ich spożycia. Zamiast odwaru ziołowego, należy łyżkę stołową ziół sproszkowanych, przetartych, zmieszać z łyżką stołową odpowiedniego miodu i spożyć małym kęsami dokładnie przeżuwając. Tak podany lek jest częstokroć o wiele skuteczniejszy niż jego odwar, szczególnie przy chorobach powstałych na wskutek wilgoci lub zimna (wychłodzenia). Anupanam działają profilaktycznie zapobiegając wielu schorzeniom. Bardzo dobre leki to także pyłek kwiatowy, mleczko pszczele, jad pszczeli i propolis warte jednak może osobnego omówienia. Kuracja miodowa, podobnie i pyłkowa w poważniejszych przypadkach winna trwać 2-3 miesiące jeśli leczenie ma być naprawdę skuteczne. Dobrą kuracją jest też post na wodzie miodowej pitej rano, dodajemy wówczas trochę soku z cytryny do napoju.

Waidjaradźa Ryszi

PRITHIWI BHESZADŹJA

LECZENIE KAMIENIAMI I METALAMI

Kwarcyt czyli kryształ górski o barwie przeźroczystej jest zwany Mistrzem pośród uzdrawiających kamieni i już od najdawniejszej starożytności był używany dla uzdrawiania ciała i duszy pomagając w medytacji, oczyszczaniu i wzmacnianiu organizmu. Energia kryształu wzmaga działanie innych minerałów, ziół i esencji oczyszczając je i witalizując. Kwarcyt działa jako odpromiennik w pomieszczeniach, gdzie przebiegają cieki wodne i pasy geopatyczne oraz urządzenia elektroniczne jak telewizory czy komputery. Bardzo skutecznie neutralizuje negatywne promieniowanie cieków wodnych szczególnie, gdy jest w postaci tak zwanej szczotki kryształowej, czyli skupiska zrośniętych ze sobą kryształków. Nagrzanym przez słońce górskim kryształem skutecznie leczy się choroby tarczycy, wole tarczycowe oraz oczu. Kilka razy dziennie przykłada się nagrzany słońcem kryształ do chorego miejsca, np. do wola. Kwarcyt leczy też skutecznie zawroty głowy i zaburzenia błędnika, nawet jak tylko jest noszony w postaci wisiorka. Typowy zabieg leczniczy to przykładanie codziennie rano i wieczorem kryształku na czoło pomiędzy brwiami. Przykładanie kryształów górskich usuwa też skutecznie napięcia i bóle okolicy barkowej i lędźwiowej. Silne oczyszczenie i uzdrowienie daje też zabieg przyłożenia siedmiu kwarcytów w miejscach odpowiadających siedmiu ćakramom. Przeciw mdłościom i biegunkom oraz przy braku energii życiowej Ajurweda poleca popijanie wody kwarcytowej czyli takiej w której przez przynajmniej 2 jama (6 godzin) moczył się kryształ. Podrażnione oczy, twarz, rany i skórę zmienioną chorobowo można przemywać także taką wodą kryształową, gdyż działa ona łagodząco. Przeciw wypryskom i trądzikowi należy wodę kryształową wystawić dodatkowo na słońce aby ją nakarmić promieniami słonecznymi i dopiero stosować do przemywań. Najlepsza woda lecznicza dla kryształu górskiego jest to woda źródlana oligoceńska. Kryształ górski także poprawia jakość i smak wody kranówki oraz zmiękcza ją jeśli go w niej na kilka godzin zanurzyć. Można kryształki wkładać do wanny na czas kąpieli, która wtedy staje się bardziej lecznicza. Kryształ przeźroczysty usuwa Ama, toksynę w postaci trującej energii oraz dodaje świeżej energii witalnej dla życia i długowieczności. Kwarcyt różowy ociepla serce, otwiera dla innych i usuwa skostniałość poglądów. Radzi się kryształki górskie po zabiegach energetycznego uzdrawiania dokładnie obmywać w strumieniu bieżącej wody, a także regenerować wystawiając na słońce lub trzymając w wodzie z solą. Kwarcyt pomaga w zabiegach magicznych, jako kamień typowo księżycowy oraz pozwala się całkowicie skupić na obranym celu działania. Używany jest także w indyjskiej akupunkturze punktów Marma czyli w Marmabheszadźji.

2. BURSZTYN (JANTAR, AMBER), energia Tarejah

Bursztyn na wschodzie pochodzi z Birmy i Chin, a u nas z wybrzeży Bałtyku. Złoto morza jest koloru najczęściej miodowo-żółtego lub woskowożółtego, a czasem hiacyntowo-czerwonawą sugerując właściwości lecznicze podobne do miodu. Pocieranie bursztynu powoduje zjawisko ujemnej jonizacji bardzo korzystne dla zdrowia. Dzięki swym elektrycznym i magnetycznym właściwościom ma wielkie oddziaływanie lecznicze. Leczy wszelkie niedomagania gardła, zapalenia migdałków i uderzenia krwi do głowy oraz udar mózgu, a także chroni przed udarem. Wystarczy nosić sznur bursztynowy na szyi lub kadzić pokój proszkiem bursztynowym. Krwotoki wewnętrzne zatrzymuje pył bursztynowy pity z zimną źródlaną wodą jako nośnikiem Anupanam. Podobnie leczy się szybko wszelkie zranienia i złamania. Kadzidło z bursztynu odstrasza węże i wszelkie robactwo. Zwierzęta jak i ludzie okadzeni spalonym bursztynem szybko powracają do formy po większym wysiłku. Bursztyn nawet w postaci bransolety pozwala opanować i ukoić wzburzone nerwy. Chorobę wrzodową można wyleczyć pijąc wodę bursztynową lub nosząc tylko naszyjnik z bursztynu. Jeśli w czasie leczenia kolor poszarzeje lub zmatowieje, należy bursztyn przemyć zimną wodą i wystawić na słonce aż odzyska naturalny kolor pozbywając się chorobowej energii, którą z nas ściągnął. Bursztyn bardzo dobrze usuwa słabość i wyczerpanie, gdyż intensywnie doładowuje energią magnetyczną. Jantar sprzyja dzieciom obdarzając je siłą, zdrowiem, radością i żywotnością myśli. Noszony w dzieciństwie bursztyn chroni w latach późniejszych przed astmą, reumatyzmem, katarem, dolegliwościami żołądka i serca. Bursztyn transmituje energię Merkurego udzielając jasności myśli, czystości uczuć, zdolnością zachowywania pogody ducha i wyrozumiałości we wszelkich okolicznościach życia. Bursztyn jest symbolem optymizmu (leczy z pesymizmu) i wiecznie odradzającej się nowej fali życia.

3. SZMARAGD (BERYL), energia Śukra

Szmaragd jest Berylem, a do Beryli należy jeszcze Akwamaryn o barwie morsko-zielonkawej lub niebieskawej. Szmaragd cenili sobie Hindusi, Birmowie, Egipcjanie i Inkowie i jest często ozdobą ich bóstw. Szmaragd posiada rozliczne zalety lecznicze a także dodatnio wpływa na psychikę i rozwój duchowy człowieka. Zielonkawy lub zielonkawobłękitny szmaragd powinien być strażnikiem człowieka postępującego inicjacyjną duchową drogą rozwoju. Szmaragd jest kamieniem niosącym kosmiczną energię Śukra (Wenus) czyli energię miłości i piękna oraz harmonii. Szmaragd pomaga uwolnić się od słabości i ułomności natury ludzkiej. Szmaragd uniemożliwia życie leniwe, bezmyślne i nieświadome powodując do aktywności, świadomości i twórczości. Mistykom i wtajemniczonym szmaragd udziela wielu darów charyzmatycznych, gdyż jest to klejnot wybranych, który wzmacnia duchowo usuwając słabości duszy. Leki szmaragdowe usuwają brzydotę oraz niezdolność do miłości i wszelkie skonfliktowania. Szmaragd łagodzi wszelkie cierpienia i pomaga pozytywnie przejść przez życiowe próby. Zielonkawa barwa szmaragdu jest podstawową barwą planety Ziemi, a ściślej jej ducha przyrody. Starożytni dobrze znali pozytywne działanie szmaragdu na oczy, który wzmacnia wzrok, a bywa, że usuwa ślepotę. Samo przykładanie szmaragdu do oczu działa leczniczo na wzrok i oczy. Woda szmaragdowa napromieniowana energią słońca działa orzeźwiająco i daje wnikliwość myślenia, tak, że z łatwością rozwiążemy wszelkie sprawy trudne i niezrozumiałe. Talizman ze szmaragdu noszony na piersi strzeże przed malaria, febrą, ucisza gniew, łagodzi podniecenie, likwiduje stresy obdarzając wewnętrzną równowagą czyli harmonią. Szmaragd czyni człowieka miłym ludziom i Bogu. Szmaragd leczy skurcze, konwulsje, gorączkę, ucisza krwotoki i ropne zapalenia ran poprzez samo nawet przyłożenie do chorego miejsca czy rany. Wenusjański szmaragd Promienia Uzdrawiania przynosi szczęście narzeczonym i kochankom o ile dochowują sobie wierności. Szmaragd strzeże przed złym spojrzeniem i czarami, odpędza złe duchy i zsyła spokojny sen. Szmaragd zapewnia marynarzom bezpieczną żeglugę strzegąc przed burzami i sztormami, a także strzeże ogniska domowego przed burzą. Radzi się nosić szmaragd kobietom w ciąży dla bezpieczeństwa płodu i ochrony przed złą energią. Szmaragd leczy trzecie oko z jasnoniedowidzenia obdarzając człowieka skromnego i wstrzemięźliwego, opanowanego i życzliwego zdolnością widzenia.

4. DIAMENT (BRYLANT), energia logosu Surja

Diament tworzący naturalne kryształy regularne, najczęściej ośmiościenne, noszony na piersi chroni przed uderzeniami pioruna i innymi katastrofami naturalnymi. Zwany jest przydomkiem Adamos, Niezwyciężony, gdyż pomagał wojownikom skutecznie pokonywać wrogów. Diament nie znosi fałszu, obłudy i zdrady i jest lekiem oczyszczającym takie stany wnętrza. Energia orasz proszek z diamentu (w małych ilościach) leczą wszelkie najgroźniejsze nawet i najbardziej beznadziejne choroby. Diament jest panaceum na wszelkie choroby, a także wątpliwości umysłu pozwalając rozwiązać wszelkie tajemnice przyrody. Woda w której moczył się diament leczy podagrę, febrę i żółtaczkę. Diament trzymany w ustach uśmierza gniew oraz uzdrawia z nałogu pijaństwa. Hipokrates zalecał diament jako cudowny środek leczniczy przeciwko wielu chorobom. Proszek brylantowy, naturalnie w małych ilościach na nośniku (Anupanam) świeżego krowiego mleka lub brązowego (trzcinowego) cukru podaje się przeciwko wszelkim chorobom infekcyjnym oraz gorączkowym. Hinduistyczny rytuał Namaskarama zaleca obsypywanie noworodka (w 8 dniu po urodzeniu) brylantowym pyłem, co zapewnia dobre zdrowie i siłę w ciągu życia. Diament obdarza zdolnością koncentracji, twórcom daje możność szczęśliwego zrealizowania natchnień i planów, przynosi radość i szczęście, a udzielając siły i odwagi pozwala pokonać wrogów i nieprzyjaciół. Daje również zwycięstwo w miłości pod warunkiem, że jest ona szczera, czysta, wolna od pierwiastków egoistycznych. Siła diamentu potrafi zdemaskować fałsz i zbrodnię.

5. RUBIN (KSEMEN, KORUND), energia planety Mangala

Najpiękniejsze okazy rubinów pochodzą z Kaszmiru, Indii i Śri Lanki. Rubiny są rzadkością, a ich cena jest wyższa niż cena brylantów, jeśli są prawdziwe, a nie sztucznie jak większość obecnie sprzedawanych na rynku. Rubin to dziecię Marsa (Mangali) będące wiecznie rozkwitającym nowym życiem. Rubinowa czerwień jest barwą rewolucjonistów gotowych do oddania życia w obronie głoszonych idei i nauk. Królewski blask rubinu oznacza siłę, powagę i majestat władzy. Gotowość do poświęcenia oraz żywa, bezinteresowna miłość to właśnie energia rubinu, który jest kamieniem Promienia Miłości. Rubin wzmaga siłę żywotną, zarówno siłę fizyczną jak i energię witalną dając przedłużenie życia do maksimum. Jeżeli na ciele zmarłego pozostawimy klejnot z rubinu, zwłoki przez dłuższy czas będą opierać się rozkładowi. Energia rubinu powstrzymuje procesy gnilne oraz rozkład w organizmie. Czerwona barwa rubinu działa uzdrawiająco na ludzi apatycznych, schorowanych, pozbawionych inicjatywy i pogrążonych w melancholii. Rubin łagodzi przebieg ospy, a przykładany do blizn częstokroć te blizny usuwa. Energia rubinu wspiera dążenie do czynów wielkich i sławy, przedsiębiorczości i pionierstwa, a także entuzjazm, odwagę i niezależność, wspaniałomyślność, poczucie mocy i potęgi. Rubin leczy więc z życiowego nieudacznictwa, małości, niewolnictwa i tchórzostwa, co faktycznie jest działaniem kosmicznej energii Mangali. Rubin stosuje się przy chorobach powstałych z zimna i chłodu, a nie należy go stosować przy chorobach powstałych z gorąca i ciepła. Rubin zmusza myśli do aktywności i nie pozwala na myślowy ani twórczy zastój. Ludzie apatyczni, zniechęceni (także do duchowej drogi i rozwoju), zgorzkniali życiowo i pełni smutku powinni się poddawać dobroczynnemu działaniu promieni rubinowych. Nie zaleca się rubinu w stanach krwotocznych, przy obrażeniach wewnętrznych, podczas chorób płuc ani osobom impulsywnym i gwałtownym. Amulet z rubinu strzeże od zarazy i morowego powietrza, a także od uderzenia pioruna, złych snów i koszmarów. Rubin sprowadza spokój i ukojenie, radość życia, chęć czynu i pomaga zagoić się głębokim ranom psychicznym. Rubin bardzo dobrze leczy serce zarówno z dolegliwości psychiczno sercowych jak i z dolegliwości typowo fizycznych. Wielu magów swoją psychiczną siłę czerpie z rubinowego amuletu takiego jak przykładowo pierścień. Rubin nie pozwala wycofać się z podjętych działań i zamierzeń, zagrzewa do walki i zwycięstwa oraz do czynów bohaterskich. Energia rubinu sprzyja utrzymaniu młodości oraz miłości, napełnia optymizmem i ciepłem wewnętrznym.

6. LAZURYT (WIDURA, LAPIS LAZULI), energia planety Guru

Kolor błękitny czy raczej indygo Lapisu Lazuli symbolizuje idealizm, ofiarność, uczucia najczystsze i najbardziej bezinteresowne, które ten kamień leczniczy wzbudza. Duszą tego klejnotu jest DOBROĆ, a emanacje jego zwalczają wszelkie zło i ponure myśli. Lapis położony na sercu, koi natychmiast jego niepokoje, przynosi ulgę i odprężenie. Jest to klejnot cudownie pobudzający optymizm. Uważany jest za kamień magiczny i cudowny, przedmiot kontemplacji magów i cudotwórców. Leczy szczególnie gorączkę, epilepsję, bóle głowy i bezsenność, dolegliwości oczu oraz urazy psychiczne (szoki). Kamieniem tym posługują się magowie w swoich działaniach magicznych, gdyż chroni przed złem, urokiem, złym wpływem i atakiem energetycznym. Lapis jako Kamień Nieba i Kamień Bogów jest symbolem duchowej miłości (Prema, Agape) oraz szlachetnej kobiecości. Lazuryt jako amulet wkłada się zmarłym do grobu aby pomóc im przejść do Krainy Zmarłych (Pitrloka). Jest to kamień magiczny i lekarski. Wodą lazurytową w której kamień moczył się przynajmniej dwie jama (6 godzin), a najlepiej całą noc przemywa się chore oczy dla ich uleczenia i poprawy wzroku. Lazuryt usuwa też brodawki, kurzajki, kłykcie i inne narośla skórne. Pociera się 3 razy dziennie chore miejsce, a narośl zaczyna znikać na zawsze. Zabieg wykonuje się w czasie ubywającego księżyca. Lazurytu używa się do wyleczenia z malarii, zaburzeń krążenia, przy chorobach krwi, gorączce, nerwobólach, schorzeniach oczu, melancholii, spazmach oraz do stymulowania jasności umysłu. Lazuryt w połączeniu ze srebrem przynosi ulgę w chorobach skóry, epilepsji i reumatyzmie, nawet jak to jest tylko kamień oprawiony w srebro. Lazuryt osobom nerwowym i porywczym przynosi pogodę ducha, a lękliwym odwagę. Lazuryt bywa stosowany przeciw zapaleniom gardła, przełyku, krtani i górnych dróg oddechowych oraz przeciwko rakowi krtani. Reguluje pracę tarczycy przynosząc spokój, łagodząc niepokoje i napięcia. Wzmacnia system limfatyczny (odpornościowy), przysadkę i grasicę oraz doskonale oczyszcza ciało z toksyn czyli z Amasu. Lazuryt dobrze energizuje i wzmacnia wszystkie kanały energii czyli Nadis (Meridiany). Eliksir sporządzony z Lazurytu leczy śledzionę, płuca, gardło, limfę, grasicę, oraz choroby skóry, gdy dodany jest do kąpieli. Lazuryt połączony ze złotem hamuje stwardnienie rozsiane. Lazuryt ogrzany słońcem przyłożony n a miejsca ukąszeń czy opuchlizny natychmiast przynosi ulgę, zmniejsza obrzęk i powoduje szybsze gojenie się. Podobnie pomaga przy nerwobólach, kolkach wątrobowych i innych bólach będąc generalnie uniwersalnym lekiem usuwającym wszelki ból i cierpienie. Lazuryt normalizuje, równoważy ciśnienie krwi oraz przeciwdziała wylewom. Lazuryt noszony na tarczycy wzmacnia włosy, hamuje procesy łysienia i leczy strukturę układu kostnego. Jest też dobrym lekarstwem przeciwko zaburzeniom autystycznym pomagając poruszać się w świecie. Rozwija intuicję, wznosi na wyższe poziomy świadomości i zwiększa duchową ekspresję osobowości stając się przez to swoistym duchowym lekiem. Lazuryt daje i rozwija poczucie bezpieczeństwa, rozwija wewnętrzną dyscyplinę, jasność umysłu i pozwala czerpać wiedzę wewnętrzną oraz ułatwia kontakt z Guru otwierając człowieka bardziej na ludzi i świat. Wzmaga wiarę i ufność oraz samozaufanie. Leczy wszelki ból, zaburzenia i niepokoje serca, szczególnie jak położyć kamień na ośrodku sercowym. Wzbudza przyjaźń, harmonię i zrozumienie pomiędzy ludźmi.

7. AMETYST (ĆAĆUNADA), energia planety Śani

Ametyst jest kwarcytem, a najpiękniejsze ametysty pochodzą z Indii, Śri Lanki i Australii i posiadają własność ujarzmiania i pokonywania pijaństwa. Greckie amethystos znaczy środek uśmierzający opilstwo, kamień fioletowy lub purpurowy chroniący przed nałogiem pijaństwa. Zdejmuje on wszelką złą moc z napojów i pokarmów w których byłby zanurzony. Fiolet jako barwa to tęsknota, niepokój twórczy, szukanie samotności, wieczne dążenie do czegoś wielkiego, świętego i nieuchwytnego. Ametyst daje przekroczenie progu namiętności i wejście w krainę doskonałych idei, głębokich i mistycznych przeżyć. Odłącza na zawsze od ziemskiej doliny łez i cierpienia pozwalając przezwyciężyć doczesność, złudzenia i iluzje, egoizm, pychę i skłonności do krwawych odwetów. Fiolet jest symbolem i energią pokuty czyli zadośćuczynienia, skruchy i kontemplacji (refleksyjności). Piękno ametystu skrywa w sobie majestat powagi i czar świętości. Jego działanie jest pełne ukojenia i błogosławieństwa. Ametyst oprawiony w złoto wzmaga ducha posłannictwa. Ametyst jest na pierwszym miejscu magicznego talizmanu napierśnika arcykapłana Izraela. Persowie zwą ametyst terminem Achlamach co znaczy tego, który daje miłe sny. W sanskrycie kamień ten zwany jest Ćaćunada, przynoszący szczęście lub dobroczynną wibrację. Noszony na szyi w całości, gdyż przekuty ma bardzo osłabione działanie, chroni od nieszczęść, chorób zakaźnych, wzmacnia nerwy i siłę nerwową, wzmacnia zdrowie. Ametyst jest symbolem czystości duchowej i fizycznej. Wytwarza on specjalne wibracje, które unicestwiają wszelkie złe myśli. Robactwo ucieka przed działaniem ametystu i można ametystowym proszkiem oczyścić dom z robactwa. Ametyst darowany w pierścieniu wzmacnia związek przyjaźni. Jako lek, ametyst leczy wszelkie zwyrodnienia skóry. Należy ametyst zwilżyć językiem i potrzeć chore miejsce lub włożyć ametyst do gotującej się wody, a po ostudzeniu mamy znakomity środek leczniczo kosmetyczny. W czasie rozmaitych groźnych epidemii ametyst ratuje przed zachorowaniem. Ludzie łatwo ulegający atakom gniewu lub napadom melancholii powinni nosić ametyst, a ich myśli będą pogodne, a nerwy opanowane. Matki spodziewające się dzieci, powinny nosić na biodrach perełki ametystowe, a ich dzieci będą piękne, mądre i zdrowe. Kobiety bezpłodne także powinny nosić takie ametysty aby mieć potomstwo. Ametyst strzeże przed złodziejami i uchroni domostwa przed uszkodzeniem w wyniku burz i wichrów. Ametyst jest symbolem władzy hierofantycznej opartej na błogosławieństwach i inicjacjach oraz symbolem duchowego dostojeństwa. Mistyka, okultyzm, życie wewnętrzne, pokuta i oczyszczenie, samozapomnienie wszystko to są cechy i właściwości pobudzane przez ametyst. Energia ametystu pomaga też duszy w chwili śmierci przejść do krainy umarłych. Fiolet ametystu to gotowość do altruizmu i braterskiej miłości. To, co ziemię zamienia w piekło, a ludziom przynosi cierpień, to nienawiść i egoizm, a ametyst to rozpuszcza i usuwa. Ametyst to także kolor Świętego Płomienia Agni.

8. SZAFIR (KORUND), energia planety Urnah

Najbardziej cenione są szafiry o odcieniu niebieskawego bławatka pochodzące z Kaszmiru, Birmy i Tajlandii. Jest to najbardziej tajemny spośród wszystkich klejnotów, czczony jest jako nieodgadniona pieczęć mądrości. Szafir zamyka w sobie wszystkie cnoty i ukryte moce będąc skarbnicą dobrodziejstw zdolną leczyć i uszczęśliwiać ludzi. Szafir zwany jest panem i władcą klejnotów, bo w swych cudownych zaletach przerasta wszystkie inne. Szafir jest magnum magisterium, kamieniem mądrości skrywającym w sobie tajemnice Prawdy. Okultyści zwą szafir Kryształową Pieczęcią Niebios. Szafir oglądany w blasku słońca daje asteryzm czyli zjawisko sześciopromiennego blasku światła i działa podobni ejak kształt sześcioramiennej gwiazdy lub sześciokąta. Szafir jest kamieniem mędrców i wtajemniczonych, symbolem duchowej ścieżki wtajemniczenia czyli ścieżki inicjacji. Szafir pomaga zdobywać bogactwo i osiągać szczęście dlatego jest pomocą na drodze prosperity. Szafir jest kamieniem Jowisza (Guru) i dlatego jest talizmanem władców teokratycznych czyli duchowych przywódców, mistrzów i proroków. Szafir położony noworodkowi na czole, ochroni go w ciągu całego życia od wszelkiego bólu głowy. Szafir jest skutecznym lekiem przeciwko chorobie oczu zwanej dziś chorobą Basedowa. Podaje się jako lek maleńkie kuleczki szafiru. Szafir jest skutecznym antidotum przeciwko wszelkiej truciźnie i zatruciu. Podaje się szafir także jako odtrutkę przeciwko ukąszeniom jadowitego węża, a same węże jadowite jeśli w ich pobliżu położyć szafir zwykle zdychają. Szafir noszony na piersi przez ludzi zdrowych pozwala im zachować siły i czerstwość na bardzo długie lata. Uspokaja bicie serca, ucisza wzburzone nerwy, tłumi krwotoki, gasi gorączkę, a noszony na sercu chroni przed czarami (urokami, demonami), które mogłyby stać się niebezpieczne dla zdrowia i szczęścia tego, przeciwko któremu są zwrócone. Szafir jest uniwersalnym lekiem przeciwko wszelkiej niedoli człowieka. Szafir pomaga rozbudować siły ducha i zwrócić człowieka w duchowym kierunku. Daje on czystość myśli, polot, zdolność cudownej intuicji, bezinteresowność, głębię w rozważaniu zagadnień, wytrwałość, pokorę i pogodę ducha. Jest talizmanem mędrców, a także zakochanych. Szafir chroni przed nieszczęściem (blokuje wyładowania złej karmy), zdradą, zasadzką i skrytobójstwem. Szafir przykładany na chore miejsce często szarzeje i wtedy należy go wystawić na działanie promieni słonecznych aż odzyska swój blask. Z pomocą szafiru wstępuje w nas siła, zrozumienie i ufność (wiara) i moc słowa, szczególnie jak nosimy szafir na sercu.

Waidjaradźa Ryszi

Miód i Jego Właściwości 

Miód pszczeli już od najdawniejszych lat należy do najbardziej cenionych środków spożywczych. Był poszukiwanym środkiem używanym do słodzenia napojów. Stosowano go już od tysiącleci, a świadczą o tym rysunki na skałach, w grotach, pochodzące z epoki kamiennej. Najstarszy wizerunek zbieracza miodu liczy sobie prawie piętnaście tysięcy lat i został odkryty w 1919 roku w jaskini w pobliżu hiszpańskiego miasta Walencja. Podobne rysunki znaleziono w Afryce Południowej i Indiach. 

Miód produkowany jest przez pszczoły z nektarów kwiatowych lub spadzi (spadź - to substancja wydalana przez mszyce żerujące na drzewach). Pszczoły gromadzą go w plastrach i tam dojrzewa. Na wytworzenie 1 kg miodu robotnice (rodzina pszczela składa się z królowej, trutni i robotnic w liczbie od 40-50 tysięcy) muszą zebrać nektar z kilku milionów kwiatów oraz poddać ten nektar, już w ulu, szeregowi zabiegów. Świeży miód jest płynny, nazywamy go patoką. Po pewnym czasie zależnym od gatunku miód ulega krystalizacji i nazywa się wówczas krupcem.
 

Leczenie Miodem

Podstawową dawką miodu dla wszystkich jest jedna łyżka stołowa (20 gramów) dziennie. Pracownicy fizyczni, a zwłaszcza ci, którzy są narażeni na wdychanie różnych pyłów węglowych, krzemowych, mącznych, tytoniowych i innych, które grożą pylicą mogą spożywać dawkę podwyższoną. Robotnicy zagrożeni pylicą, którzy stale zażywają miód zapadają na pylicę średnio o 10 lat później niż inni. Górnikom pracującym w kopalniach uranu podaje się miód spadziowy, gdyż przeciwdziała on skutkom napromieniowania. Kuracja miodowa wpływa dodatnio na osoby przemęczone pracą umysłową, zestresowane, apatyczne. W psychiatrii stosowanie miodu powoduje u wszystkich leczonych pacjentów regenerację sił psychicznych. Dobrze też leczy się miodem osoby opanowane apatią, lenistwem, "nicnierobieniem", brakiem aktywności życiowej.

Miód zmniejsza trujące działanie używek takich jak herbata, kawa, tytoń czy alkohol. Zwiększone dawki miodu, od 40-100 gramów (2-5 łyżek stołowych) dziennie są zalecane osobom w starszym wieku, rekonwalescentom, zwłaszcza po leczeniu antybiotykami! Stosuje się leczenie serca kuracją miodową, gdyż miód jest bardzo dobrą odżywką dla serca. Leczenie miodem pomaga również bardzo przy schorzeniach wątroby. Miód powinien być stosowany we wszystkich chorobach infekcyjnych jak grypa, katar, przeziębienie, biegunka i podobne. Miód jest także dobrym lekiem na katary sienne. Profilaktycznie radzi się żuć plasterki miodu przez 5 dni 1-2 razy dziennie na 2 miesiące przed spodziewanym atakiem kataru siennego, który po takiej kuracji profilaktycznej zwykle już nie występuje.

Jeśli będziemy podawać miód niemowlętom, będą się dzięki temu lepiej rozwijały. Błony przewodu pokarmowego niemowlęcia są jednak delikatne i miód zwykle musi być podawany w postaci płynnej. Niemowlętom i w ogóle dzieciom do lat czterech podajemy zwykle nie więcej niż 7 gramów (łyżeczka od herbaty) miodu dziennie. Dzieciom w wieku 4-16 lat podajemy leczniczo zwykle nie więcej niż 15-40 gramów (3/4 - 2 łyżek stołowych) miodu w zależności od rodzaju kuracji. Miód jest sycący i nadmiar może spowodować utratę apetytu oraz może wywołać cukromocz miodowy. Niektóre osoby po spożyciu miodu odczuwają ból żołądka, ciężar lub podrażnienie (nie tolerują drożdżaków i kwasów organicznych) i wtedy powinny zawsze spożywać miód rozpuszczony w wodzie. Najlepiej pić wtedy miód w naparze siemienia lnianego. 

Poleca się w ogóle bardzo picie wody miodowej czyli spożywanie miodu w roztworze przegotowanej wody, co Ajurweda zwie napojem SOMA. Stosując diety odchudzające zwykle nie należy rezygnować z leczniczych dawek miodu. Woda miodowa (Soma) dobrze jak przez kilka godzin naciąga tak jak napar, co zwiększa aktywność miodowych enzymów. Najlepiej wodę miodową wypijać małymi łyczkami rano na czczo. Terapeuci zalecają pić roztwór miodu w wodzie na ciepło, więc gdy całkiem ostygnie, należy go podgrzać, ale do temperatury nie większej niż 41 stopni. W miodzie występuje 21 biopierwiastków takich jak wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas, mangan i inne. Glukoza i fruktoza zawarte w miodzie to cukry proste, łatwo przyswajalne przez organizm i nietoksyczne jak sacharoza w zwykłym cukrze białym. Soma miodowa jest ulubionym napojem mitycznego Indradewa, patrona medyków, szczególnie zielarzy oraz wojowników dodającym wnikliwości i odwagi.

Miody zawierające dużo glukozy jak miód wielokwiatowy, rzepakowy czy malinowy, będą najlepsze dla osób o chorym sercu czy wątrobie. Miody zawierające dużo fruktozy a mało glukozy jak miód akacjowy są odpowiednie dla diabetyków. Miód wrzosowy polecany jest dla osób starszych, po 40 roku życia dla regeneracji i rewitalizacji. Miody rzepakowy i akacjowy zawierające najmniej aminokwasów i biopierwiastków są najodpowiedniejsze dla osób ze schorzeniami nerek i przewodu moczowego. Miody o dużej zawartości inhibin jak miód lipowy, gryczany czy koniczynowy są najlepsze dla osób gorączkujących i w schorzeniach infekcyjnych takich jak grypa czy przeziębienie. Amatorom ostrego miodu należy polecić miód gryczany, a amatorom łagodniejszego miodu, miód wielokwiatowy. Miody zasobne w biopierwiastki jak spadziowy czy gryczany polecamy dzieciom, osobom anemicznym, rekonwalescentom po operacjach. Najwszechstronniejsze zastosowanie lecznicze posiada jednak miód lipowy, co jest powszechnie znane w leczniczych systemach medycyny indoeuropejskiej. Miód bywa także dobrym lekiem przeciwko uczuleniombezsenności, stanom lękowym, stresom i nerwicom, (alergiom).

Złocisty kolor miodów kojarzony jest z energią słońca skumulowaną w tym leku oraz z przekazem słonecznej mądrości i rozwijaniem intuicji. Miód jest jednym z pięciu podstawowych nośników leków czyli tak zwanym ANUPANAM jako substancja z którą miesza się sproszkowane minerały, metale czy zioła celem ich spożycia. Zamiast odwaru ziołowego, należy łyżkę stołową ziół sproszkowanych, przetartych, zmieszać z łyżką stołową odpowiedniego miodu i spożyć małym kęsami dokładnie przeżuwając. Tak podany lek jest częstokroć o wiele skuteczniejszy niż jego odwar, szczególnie przy chorobach powstałych na wskutek wilgoci lub zimna (wychłodzenia). Anupanam działają profilaktycznie zapobiegając wielu schorzeniom. Bardzo dobre leki to także pyłek kwiatowy, mleczko pszczele, jad pszczeli i propolis warte jednak może osobnego omówienia. Kuracja miodowa, podobnie i pyłkowa w poważniejszych przypadkach winna trwać 2-3 miesiące jeśli leczenie ma być naprawdę skuteczne. Dobrą kuracją jest też post na wodzie miodowej pitej rano, dodajemy wówczas trochę soku z cytryny do napoju.

Miód zawiera łatwo przyswajalne cukry proste, kwasy organiczne, minerały (sole wapnia, potasu i magnezu), enzymy, a także substancję hamujące rozwój drobnoustrojów, inhibinę. Dzięki tym składnikom miód, zwłaszcza spadziowy, ma właściwości lecznicze. Wspomaga leczenie bardzo wielu schorzeń: przyśpiesza gojenie się ran, oparzeń i odmrożeń, łagodzi zapalenia spojówek, reguluje pracę serca, rozszerza naczynia wieńcowe serca, obniża ciśnienie krwi polepsza krążenie. Zmniejsza napięcie nerwowe, polepsza sen i ogólne samopoczucie. Działa uspokajająco, poprawia nastrój. Leczy chrypkę, kaszel i katar. Poprawia przemianę materii, przyśpiesza gojenie wrzodów, pobudza perystaltykę, skraca czas trwania biegunek. Zmniejsza szkodliwe działanie używek - tytoniu, alkoholu, kawy, herbaty.

RODZAJE MIODÓW

Miody nektarowe - czyli miody, dla których podstawą był nektar. Rozróżniamy miody gatunkowe oraz wielokwiatowe. Miody gatunkowe - ich cechy fizyczne i skład chemiczny są zależne od źródła ich pochodzenia, z czym wiąże się też ich wartość odżywcza i lecznicza. O tym z jakich roślin miody pochodzą i jakie jest ich geograficzne położenie, informują zawarte w nich pyłki kwiatowe. Zazwyczaj w miodzie znajdują się pyłki różnych gatunków roślin. W takich przypadkach miody takie określa się miodami wielokwiatowymi.

Miody gatunkowe - to miody powstałe z nektaru wyłącznie jednego gatunku roślin, jak również miody, które w ogólnej ilości zawartego w nich pyłku kwiatowego wykazują powyżej 45% pyłku jednego gatunku rośliny. Do najbardziej znanych miodów gatunkowych należą: Miód akacjowy, miód lipowy, miód akacjowy, miód gryczany, miód rzepakowy i inne.

Miody Jasne:

Miody Ciemne:

• MIÓD WIELOKWIATOWY - najczęściej dostępny o łagodnym smaku. Pochodzi z wielu rodzajów kwiatów, roślin uprawnych i ziół. Charakteryzuje się barwą od jasnokremowej do herbacianej, ciemnobrązowej. W smaku jest łagodny, słodki, a zapach zależy od zebranego nektaru. Polecany jest przy alergiach i katarze siennym. Miód wielokwiatowy jest zazwyczaj bardzo aromatyczny. W smaku jest zróżnicowany. Miód z nektaru roślin wiosennych ma delikatny zapach i łagodny słodki smak. Natomiast miód z nektaru kwiatów letnich odznacza się często korzennym smakiem i zapachem. Po skrystalizowaniu miód zmienia zabarwienie na białe aż do jasnobrązowego. Krystalizacja może być drobno, średnio lub gruboziarnista. Pod względem składu chemicznego miód wielokwiatowy charakteryzuje się dużą różnorodnością. Miody wiosenne zawierają szczególnie dużo cukrów prostych: glukozy i fruktozy. Ponadto miody pochodzące z pełni lata i jesienne są bogatsze w enzymy, biopierwiastki i związki o działaniu przeciw drobnoustrojowym oraz zawierają dużo krzemu. Wzmacnia organizm poprawiając jego odporność, dodaje energii. Jest stosowany w leczeniu przeziębień, alergii, chorób serca, anemii, reguluje pracę jelit, jest dobrym antyseptykiem. Miód wielokwiatowy stosowany jest w żywieniu, profilaktyce i lecznictwie. Zastosowanie znajduje w chorobach alergicznych dróg oddechowych jak astma oskrzelowa alergenna lub katar sienny.

Pochodzący z wiosennego zbioru miód wykorzystywany jest szeroko jako środek leczniczy i zapobiegawczy w chorobach serca i naczyń krwionosnych oraz wątroby, woreczka żółciowego i innych. Miód letni znajduje zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu grypy, przeziębienia oraz chorobach dolnych dróg oddechowych. Miody wielokwiatowe po pewnym czasie ulegają krystalizacji tzn. ze stanu ciekłego (patoki) przechodzą w stan stały (krupiec), zmieniając barwę na jaśniejszą. Jest to naturalny proces fizyczny nie mający żadnego wpływu na wartość miodu. Podgrzewając go np. w wodzie do temp. max 45 ° C doprowadzamy bez szkody do stanu płynnego. Miód wielokwiatowy jest najczęściej spożywaną odmianą. Ze względu na duże walory odżywcze i smakowe zaleca się codzienne spożywanie przez dorosłych i dzieci, a zwłaszcza w stanach wyczerpania fizycznego i psychicznego organizmu.

• MIÓD GRYCZANY - koloru bursztynowego lub brązowego, o silnym zapachu kwiatów gryki i ostrym, lekko piekącym smaku. Zawiera dużo magnezu i witamin. Stosowany w schorzeniach układu krążenia, miażdżycy, nieżytach górnych dróg oddechowych, osłabieniu pamięci, a także po złamaniach. Jest najlepszym antyseptykiem. Skuteczny w leczeniu chorób skóry: przewlekłe owrzodzenia, gnojące się rany, czyraki (stosowany jest do wewnątrz, jak i na zewnątrz w postaci kompresów). Zawartość magnezu pomaga przy kuracji nowotworowej oraz leczy z chorób układu krążenia. Najlepszy w profilaktyce przeciwmiażdżycowej. Miód należy spożywać przy zapaleniu opłucnej i leczeniu jaskry.

• MIÓD WRZOSOWY – Król Miodów, koloru brunatnego, o galaretowatej konsystencji i silnym zapachu kwiatów wrzosu i ostrym, gorzkawym smaku. Jest najtrudniejszym do uzyskania. Enzymatyczny, posiadający wysokie właściwości bakteriobójcze, dość szybko się krystalizuje, a po krystalizacji przybiera barwę pomarańczową lub ciemnobrunatnej i konsystencji drobnoziarnistej. Zawiera arbustynę, dużo soli mineralnych, kwasy organiczne i garbniki. Jest dobry na zapalenia dróg moczowych, kamicę nerkową oraz zapalenie jelit. Pomaga w leczeniu chorób układu płciowego, łagodzi bóle reumatyczne.
  

• MIÓD MANUKOWY - w stanie płynnym, kolor dość ciemny. Jest to miód uzyskiwany na Nowej Zealndii z kwiatów rośliny manuka. Ostry w smaku , intensywny w zapachu ma bardzo cenione właściwości lecznicze.Jako jedyny chyba naturalny antybiotyk działa na Helicobacter Pylori i można nim zastąpić wyniszczającą terapię antybiotykową.

• MIÓD Z DRZEW OWOCOWYCH - barwa złocistożółta o zapachu płatków kwiatowych i łagodnym smaku.

• MIÓD ZIOŁOWY (GÓRSKI) - barwa ciemnożółta do pomarańczowo-żółtej, zapach intensywny. Miód o smaku korzennym.

• MIÓD ŁĄKOWY - barwa od kremowej aż do herbacianej, enzymatyczny, o dużej ilości olejków eterycznych. Wspomaga przemianę materii. Zalecany przy schorzeniach: angina, grypa, kaszel, schorzenia górnych grup oddechowych, wzmacnia organizm.
  

Miody Spadziowe:

Miód spadziowy jest gęstszy od miodu nektarowego, o różnym zabarwieniu, przeważnie ciemnobrunatnym, brunatno-zielonkawym lub prawie czarnym, o smaku mało słodkim, łagodnym lekko żywicznym, nieco gorzkawym, o słabym lekko korzennym lub żywicznym aromacie. Krystalizuje wolno, w grudkach, drobno lub średnioziarniście. Jest miodem bardzo cenionym leczącym z wielu schorzeń.

Miód spadziowy z drzew iglastych:

Miód spadziowy z drzew iglastych pozyskiwany jest przez pszczoły ze spadzi roslin iglastych takich jak: jodła świerk, sosna i modrzew. W skałdzie miodu spadziowego znajdują się zazwyczaj niewielkie ilości miodu nektarowego. W Polsce przeważają miody ze spadzi jodłowej i świerkowej. Miód płynny ze spadzi iglastej ma barwę ciemną, od zgniło-zielonej, poprzez brązową do prawie czarnej.

Miody spadziowe wiosenne są zwykle jaśniejsze od miodów spadziowych letnich. Po skrystalizowaniu miody spadziowe przybierają barwę ciemnobrązową z odcieniem szarym lub zielonkawym. Miody spadziowe charakteryzują się dużą lepkością i większą gęstością (są cięższe) w porównaniu z miodami nektarowymi. Krystalizują trudno i nierównomiernie przyjmując postać drobnokrystaliczną lub grudkowatą - dotyczy to miodów o zabarwieniu jaśniejszym. Natomiast miody ciemnobrunatne mają konsystencję niejednorodną tzn. ulegają rozwarstwieniu na część stałą i płynną. Odmiany miodu spadziowego różnią się od siebie szybkością krystalizacji wpływ na to ma zawartość trójcukru melecytozy zwanego też cukrem spadziowym. Im więcej tego cukru tym krystalizacja jest szybsza. Według Polskiej Normy zawartość tego cukru łącznie z sacharozą nie może przekraczać 10 %. Melecytoza ma ograniczoną rozpuszczalność w wodzie. Przy suchej i ciepłej pogodzie miód spadziowy zawierający dużo melecytozy może skrystalizować już w plastrach przybierając szare zabarwienie. Z tego powodu miód taki pszczelarze nazywają miodem kamiennym lub cementowym. W smaku miody spadziowe są dość łagodne, mało słodkie, czasem mogą być gorzkawe lub kwaśne. Często miody spadziowe letnie zawierają domieszkę miodu gryczanego nadającego mu specyficzny smak i zapach.

Skład chemiczny miodów spadziowych zależy od rodzaju pożytku spadziowego i okresu zbioru. W porównaniu z miodem nektarowym odznaczają się z reguły wyższą zawartością związków azotowych, mineralnych, dekstryn, enzymów, kwasów organicznych i substancji antybiotycznych. Oprócz dominujących cukrów prostych (nie mniej niż 60 %) glukozy i fruktozy oraz sacharozy i melecytozy występują inne rodzaje cukrów, w tym niekorzystne dla pszczól jak: rafinoza, galaktoza i mannoza, stąd miody spadziowe nie stanowią dobrego pokarmu dla pszczół. Miody spadziowe z drzew iglastych odznaczają się aktywnością antybiotyczną, dotyczy to zwłaszcza spadzi jodłowej i świerkowej. Ze względu na wysoką zawartość biopierwiastków makro i mikrośladowych miód ten powinien być stosowany jako odżywka w okrsie rekonwalescencji, u osób z hiperwitaminozą, anemią oraz pracujących w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Ponadto działa w stanach zapalnych dolnych dróg oddechowych, w chorobach przemiany materii, chorobach przewodu pokarmowego, chorobach serca, naczyń krwionośnych, miażdżycy oraz schorzeniach nerek, chorobach reumatycznych i schorzeniach skóry.

Miód spadziowy z drzew liściastych:

Miód spadziowy z drzew liściastych pszczoły pozyskują z takich drzew jak: topola, klon, brzoza, dąb, osika, wierzba, leszczyna, głóg oraz inne rośliny zielne. Miód płynny ze spadzi drzew liściastych ma barwę od zielonkawo-herbacianej do jasnobrązowej. Po skrystalizowaniu staje się ciemniejszy o zabarwieniu szarobrązowym z odcieniem szarozielonym do brązowego Po skrystalizowaniu jest średnioziarnisty. Odznacza się słabym lekkokorzennym zapachem. W smaku jest zazwyczaj łagodny, czsem z cierpkawym lub żywicznym posmakiem. Miód ze spadzi liściastej zawierać powinien nie mniej niż 60 % cukrów prostych: glukozy i fruktozy oraz do 10 % sacharozy z melecytozą. Bywają jednak miody zawierające znacznie wyższą ilość melecytozy. Ponadto miody te zawierają znaczną ilość biopierwiastków, kwasów organicznych i enzymów, które to składniki decydują o wysokich walorach leczniczych tego produktu. Miód ze spadzi drzew liściastych jest mniej aktywny antybiotycznie od miodu ze spadzi drzew iglastych. Miody spadziowe po skrystalizowaniu się mają konsystencję grudek. Są najbardziej zasobne w biopierwiastki, dekstryny i białko. Stosowane przy zaburzeniach przemiany materii, astmie i kamicy nerkowej.

Inne Miody:

Bardzo łatwo jest sfałszować miód, dodając np. cukier lub skrobię. Trudne natomiast jest wykrycie takiego fałszerstwa, dlatego nie należy kupować miodu z niepewnych źródeł!

ANDROMEDA

http://www.eioba.pl/a76209/ajurwedyjskie_leczenie_miodem

Dodaj do grup ukryj Wybierz grupy: Zjawiska nadprzyrodzone Religie i inne Grawitacja ZDROWIE - UZDRAWIANIE LINUX Trwa zapis... Zapisano!

KWARCYT (KRYSZTAŁ GÓRSKI), energia Ćandra, Indu - (KSIĘŻYC)

Kwarcyt czyli kryształ górski o barwie przeźroczystej jest zwany Mistrzem pośród uzdrawiających kamieni i już od najdawniejszej starożytności był używany dla uzdrawiania ciała i duszy pomagając w medytacji, oczyszczaniu i wzmacnianiu organizmu. Energia kryształu wzmaga działanie innych minerałów, ziół i esencji oczyszczając je i witalizując. Kwarcyt działa jako odpromiennik w pomieszczeniach, gdzie przebiegają cieki wodne i pasy geopatyczne oraz urządzenia elektroniczne jak telewizory czy komputery. Bardzo skutecznie neutralizuje negatywne promieniowanie cieków wodnych szczególnie, gdy jest w postaci tak zwanej szczotki kryształowej, czyli skupiska zrośniętych ze sobą kryształków. Nagrzanym przez słońce górskim kryształem skutecznie leczy się choroby tarczycy, wole tarczycowe oraz oczu. Kilka razy dziennie przykłada się nagrzany słońcem kryształ do chorego miejsca, np. do wola. Kwarcyt leczy też skutecznie zawroty głowy i zaburzenia błędnika, nawet jak tylko jest noszony w postaci wisiorka. Typowy zabieg leczniczy to przykładanie codziennie rano i wieczorem kryształku na czoło pomiędzy brwiami. Przykładanie kryształów górskich usuwa też skutecznie napięcia i bóle okolicy barkowej i lędźwiowej. Silne oczyszczenie i uzdrowienie daje też zabieg przyłożenia siedmiu kwarcytów w miejscach odpowiadających siedmiu ćakramom. Przeciw mdłościom i biegunkom oraz przy braku energii życiowej Ajurweda poleca popijanie wody kwarcytowej czyli takiej w której przez przynajmniej 2 jama (6 godzin) moczył się kryształ. Podrażnione oczy, twarz, rany i skórę zmienioną chorobowo można przemywać także taką wodą kryształową, gdyż działa ona łagodząco. Przeciw wypryskom i trądzikowi należy wodę kryształową wystawić dodatkowo na słońce aby ją nakarmić promieniami słonecznymi i dopiero stosować do przemywań. Najlepsza woda lecznicza dla kryształu górskiego jest to woda źródlana oligoceńska. Kryształ górski także poprawia jakość i smak wody kranówki oraz zmiękcza ją jeśli go w niej na kilka godzin zanurzyć. Można kryształki wkładać do wanny na czas kąpieli, która wtedy staje się bardziej lecznicza. Kryształ przeźroczysty usuwa Ama, toksynę w postaci trującej energii oraz dodaje świeżej energii witalnej dla życia i długowieczności. Kwarcyt różowy ociepla serce, otwiera dla innych i usuwa skostniałość poglądów. Radzi się kryształki górskie po zabiegach energetycznego uzdrawiania dokładnie obmywać w strumieniu bieżącej wody, a także regenerować wystawiając na słońce lub trzymając w wodzie z solą. Kwarcyt pomaga w zabiegach magicznych, jako kamień typowo księżycowy oraz pozwala się całkowicie skupić na obranym celu działania. Używany jest także w indyjskiej akupunkturze punktów Marma czyli w Marmabheszadźji.

BURSZTYN (JANTAR, AMBER), energia Tarejah, Budha, Budhavara - (MERKURY)

Bursztyn (Jantar) na wschodzie pochodzi z Birmy i Chin, a u nas z wybrzeży Bałtyku. Złoto morza jest koloru najczęściej miodowo -żółtego lub woskowożółtego, a czasem hiacyntowo -czerwonawą sugerując właściwości lecznicze podobne do miodu. Pocieranie bursztynu powoduje zjawisko ujemnej jonizacji bardzo korzystne dla zdrowia. Dzięki swym elektrycznym i magnetycznym właściwościom ma wielkie oddziaływanie lecznicze. Leczy wszelkie niedomagania gardła, zapalenia migdałków i uderzenia krwi do głowy oraz udar mózgu, a także chroni przed udarem. Wystarczy nosić sznur bursztynowy na szyi lub kadzić pokój proszkiem bursztynowym. Krwotoki wewnętrzne zatrzymuje pył bursztynowy pity z zimną źródlaną wodą jako nośnikiem Anupanam. Podobnie leczy się szybko wszelkie zranienia i złamania. Kadzidło z bursztynu odstrasza węże i wszelkie robactwo. Zwierzęta jak i ludzie okadzeni spalonym bursztynem szybko powracają do formy po większym wysiłku. Bursztyn nawet w postaci bransolety pozwala opanować i ukoić wzburzone nerwy. Chorobę wrzodową można wyleczyć pijąc wodę bursztynową lub nosząc tylko naszyjnik z bursztynu. Jeśli w czasie leczenia kolor poszarzeje lub zmatowieje, należy bursztyn przemyć zimną wodą i wystawić na słonce aż odzyska naturalny kolor pozbywając się chorobowej energii, którą z nas ściągnął. Bursztyn bardzo dobrze usuwa słabość i wyczerpanie, gdyż intensywnie doładowuje energią magnetyczną. Jantar sprzyja dzieciom obdarzając je siłą, zdrowiem, radością i żywotnością myśli. Noszony w dzieciństwie bursztyn chroni w latach późniejszych przed astmą, reumatyzmem, katarem, dolegliwościami żołądka i serca. Bursztyn transmituje energię Merkurego udzielając jasności myśli, czystości uczuć, zdolnością zachowywania pogody ducha i wyrozumiałości we wszelkich okolicznościach życia. Bursztyn jest symbolem optymizmu (leczy z pesymizmu) i wiecznie odradzającej się nowej fali życia.

SZMARAGD (BERYL), energia Śukra, Śukravara - (WENUS)

Szmaragd jest Berylem, a do Beryli należy jeszcze Akwamaryn o barwie morsko -zielonkawej lub niebieskawej. Szmaragd cenili sobie Hindusi, Birmowie, Egipcjanie i Inkowie i jest często ozdobą ich bóstw. Szmaragd posiada rozliczne zalety lecznicze a także dodatnio wpływa na psychikę i rozwój duchowy człowieka. Zielonkawy lub zielonkawo -błękitny szmaragd powinien być strażnikiem człowieka postępującego inicjacyjną duchową drogą rozwoju. Szmaragd jest kamieniem niosącym kosmiczną energię Śukra (Wenus) czyli energię miłości i piękna oraz harmonii. Szmaragd pomaga uwolnić się od słabości i ułomności natury ludzkiej. Szmaragd uniemożliwia życie leniwe, bezmyślne i nieświadome powodując do aktywności, świadomości i twórczości. Mistykom i wtajemniczonym szmaragd udziela wielu darów charyzmatycznych, gdyż jest to klejnot wybranych, który wzmacnia duchowo usuwając słabości duszy. Leki szmaragdowe usuwają brzydotę oraz niezdolność do miłości i wszelkie skonfliktowania. Szmaragd łagodzi wszelkie cierpienia i pomaga pozytywnie przejść przez życiowe próby. Zielonkawa barwa szmaragdu jest podstawową barwą planety Ziemi, a ściślej jej ducha przyrody. Starożytni dobrze znali pozytywne działanie szmaragdu na oczy, który wzmacnia wzrok, a bywa, że usuwa ślepotę. Samo przykładanie szmaragdu do oczu działa leczniczo na wzrok i oczy. Woda szmaragdowa napromieniowana energią słońca działa orzeźwiająco i daje wnikliwość myślenia, tak, że z łatwością rozwiążemy wszelkie sprawy trudne i niezrozumiałe. Talizman ze szmaragdu noszony na piersi strzeże przed malaria, febrą, ucisza gniew, łagodzi podniecenie, likwiduje stresy obdarzając wewnętrzną równowagą czyli harmonią. Szmaragd czyni człowieka miłym ludziom i Bogu. Szmaragd leczy skurcze, konwulsje, gorączkę, ucisza krwotoki i ropne zapalenia ran poprzez samo nawet przyłożenie do chorego miejsca czy rany. Wenusjański szmaragd Promienia Uzdrawiania przynosi szczęście narzeczonym i kochankom o ile dochowują sobie wierności. Szmaragd strzeże przed złym spojrzeniem i czarami, odpędza złe duchy i zsyła spokojny sen. Szmaragd zapewnia marynarzom bezpieczną żeglugę strzegąc przed burzami i sztormami, a także strzeże ogniska domowego przed burzą. Radzi się nosić szmaragd kobietom w ciąży dla bezpieczeństwa płodu i ochrony przed złą energią. Szmaragd leczy trzecie oko z jasnoniedowidzenia obdarzając człowieka skromnego i wstrzemięźliwego, opanowanego i życzliwego zdolnością widzenia.

DIAMENT (BRYLANT), energia logosu Surja - (SŁOŃCE)

Diament tworzący naturalne kryształy regularne, najczęściej ośmiościenne, noszony na piersi chroni przed uderzeniami pioruna i innymi katastrofami naturalnymi. Zwany jest przydomkiem Adamos, Niezwyciężony, gdyż pomagał wojownikom skutecznie pokonywać wrogów. Diament nie znosi fałszu, obłudy i zdrady i jest lekiem oczyszczającym takie stany wnętrza. Energia orasz proszek z diamentu (w małych ilościach) leczą wszelkie najgroźniejsze nawet i najbardziej beznadziejne choroby. Diament jest panaceum na wszelkie choroby, a także wątpliwości umysłu pozwalając rozwiązać wszelkie tajemnice przyrody. Woda w której moczył się diament leczy podagrę, febrę i żółtaczkę. Diament trzymany w ustach uśmierza gniew oraz uzdrawia z nałogu pijaństwa. Hipokrates zalecał diament jako cudowny środek leczniczy przeciwko wielu chorobom. Proszek brylantowy, naturalnie w małych ilościach na nośniku (Anupanam) świeżego krowiego mleka lub brązowego (trzcinowego) cukru podaje się przeciwko wszelkim chorobom infekcyjnym oraz gorączkowym. Hinduistyczny rytuał Namaskarama zaleca obsypywanie noworodka (w 8 dniu po urodzeniu) brylantowym pyłem, co zapewnia dobre zdrowie i siłę w ciągu życia. Diament obdarza zdolnością koncentracji, twórcom daje możność szczęśliwego zrealizowania natchnień i planów, przynosi radość i szczęście, a udzielając siły i odwagi pozwala pokonać wrogów i nieprzyjaciół. Daje również zwycięstwo w miłości pod warunkiem, że jest ona szczera, czysta, wolna od pierwiastków egoistycznych. Siła diamentu potrafi zdemaskować fałsz i zbrodnię.

RUBIN (KSEMEN, KORUND), energia planety Mangala, Bhauma, Kuja - (MARS)

Najpiękniejsze okazy rubinów pochodzą z Kaszmiru, Indii i Śri Lanki. Rubiny są rzadkością, a ich cena jest wyższa niż cena brylantów, jeśli są prawdziwe, a nie sztucznie jak większość obecnie sprzedawanych na rynku. Rubin to dziecię Marsa (Mangali) będące wiecznie rozkwitającym nowym życiem. Rubinowa czerwień jest barwą rewolucjonistów gotowych do oddania życia w obronie głoszonych idei i nauk. Królewski blask rubinu oznacza siłę, powagę i majestat władzy. Gotowość do poświęcenia oraz żywa, bezinteresowna miłość to właśnie energia rubinu, który jest kamieniem Promienia Miłości. Rubin wzmaga siłę żywotną, zarówno siłę fizyczną jak i energię witalną dając przedłużenie życia do maksimum. Jeżeli na ciele zmarłego pozostawimy klejnot z rubinu, zwłoki przez dłuższy czas będą opierać się rozkładowi. Energia rubinu powstrzymuje procesy gnilne oraz rozkład w organizmie. Czerwona barwa rubinu działa uzdrawiająco na ludzi apatycznych, schorowanych, pozbawionych inicjatywy i pogrążonych w melancholii. Rubin łagodzi przebieg ospy, a przykładany do blizn częstokroć te blizny usuwa. Energia rubinu wspiera dążenie do czynów wielkich i sławy, przedsiębiorczości i pionierstwa, a także entuzjazm, odwagę i niezależność, wspaniałomyślność, poczucie mocy i potęgi. Rubin leczy więc z życiowego nieudacznictwa, małości, niewolnictwa i tchórzostwa, co faktycznie jest działaniem kosmicznej energii Mangali. Rubin stosuje się przy chorobach powstałych z zimna i chłodu, a nie należy go stosować przy chorobach powstałych z gorąca i ciepła. Rubin zmusza myśli do aktywności i nie pozwala na myślowy ani twórczy zastój. Ludzie apatyczni, zniechęceni (także do duchowej drogi i rozwoju), zgorzkniali życiowo i pełni smutku powinni się poddawać dobroczynnemu działaniu promieni rubinowych. Nie zaleca się rubinu w stanach krwotocznych, przy obrażeniach wewnętrznych, podczas chorób płuc ani osobom impulsywnym i gwałtownym. Amulet z rubinu strzeże od zarazy i morowego powietrza, a także od uderzenia pioruna, złych snów i koszmarów. Rubin sprowadza spokój i ukojenie, radość życia, chęć czynu i pomaga zagoić się głębokim ranom psychicznym. Rubin bardzo dobrze leczy serce zarówno z dolegliwości psychiczno sercowych jak i z dolegliwości typowo fizycznych. Wielu magów swoją psychiczną siłę czerpie z rubinowego amuletu takiego jak przykładowo pierścień. Rubin nie pozwala wycofać się z podjętych działań i zamierzeń, zagrzewa do walki i zwycięstwa oraz do czynów bohaterskich. Energia rubinu sprzyja utrzymaniu młodości oraz miłości, napełnia optymizmem i ciepłem wewnętrznym.

LAZURYT (WIDURA, LAPIS LAZULI), energia planety Guru, Bryhaspati - (JOWISZ)

Kolor błękitny czy raczej indygo Lapisu Lazuli symbolizuje idealizm, ofiarność, uczucia najczystsze i najbardziej bezinteresowne, które ten kamień leczniczy wzbudza. Duszą tego klejnotu jest DOBROĆ, a emanacje jego zwalczają wszelkie zło i ponure myśli. Lapis położony na sercu, koi natychmiast jego niepokoje, przynosi ulgę i odprężenie. Jest to klejnot cudownie pobudzający optymizm. Uważany jest za kamień magiczny i cudowny, przedmiot kontemplacji magów i cudotwórców. Leczy szczególnie gorączkę, epilepsję, bóle głowy i bezsenność, dolegliwości oczu oraz urazy psychiczne (szoki). Kamieniem tym posługują się magowie w swoich działaniach magicznych, gdyż chroni przed złem, urokiem, złym wpływem i atakiem energetycznym. Lapis jako Kamień Nieba i Kamień Bogów jest symbolem duchowej miłości (Prema, Agape) oraz szlachetnej kobiecości. Lazuryt jako amulet wkłada się zmarłym do grobu aby pomóc im przejść do Krainy Zmarłych (Pitrloka). Jest to kamień magiczny i lekarski. Wodą lazurytową w której kamień moczył się przynajmniej dwie jama (6 godzin), a najlepiej całą noc przemywa się chore oczy dla ich uleczenia i poprawy wzroku. Lazuryt usuwa też brodawki, kurzajki, kłykcie i inne narośla skórne. Pociera się 3 razy dziennie chore miejsce, a narośl zaczyna znikać na zawsze. Zabieg wykonuje się w czasie ubywającego księżyca. Lazurytu używa się do wyleczenia z malarii, zaburzeń krążenia, przy chorobach krwi, gorączce, nerwobólach, schorzeniach oczu, melancholii, spazmach oraz do stymulowania jasności umysłu. Lazuryt w połączeniu ze srebrem przynosi ulgę w chorobach skóry, epilepsji i reumatyzmie, nawet jak to jest tylko kamień oprawiony w srebro. Lazuryt osobom nerwowym i porywczym przynosi pogodę ducha, a lękliwym odwagę. Lazuryt bywa stosowany przeciw zapaleniom gardła, przełyku, krtani i górnych dróg oddechowych oraz przeciwko rakowi krtani. Reguluje pracę tarczycy przynosząc spokój, łagodząc niepokoje i napięcia. Wzmacnia system limfatyczny (odpornościowy), przysadkę i grasicę oraz doskonale oczyszcza ciało z toksyn czyli z Amasu. Lazuryt dobrze energizuje i wzmacnia wszystkie kanały energii czyli Nadis (Meridiany). Eliksir sporządzony z Lazurytu leczy śledzionę, płuca, gardło, limfę, grasicę, oraz choroby skóry, gdy dodany jest do kąpieli. Lazuryt połączony ze złotem hamuje stwardnienie rozsiane. Lazuryt ogrzany słońcem przyłożony n a miejsca ukąszeń czy opuchlizny natychmiast przynosi ulgę, zmniejsza obrzęk i powoduje szybsze gojenie się. Podobnie pomaga przy nerwobólach, kolkach wątrobowych i innych bólach będąc generalnie uniwersalnym lekiem usuwającym wszelki ból i cierpienie. Lazuryt normalizuje, równoważy ciśnienie krwi oraz przeciwdziała wylewom. Lazuryt noszony na tarczycy wzmacnia włosy, hamuje procesy łysienia i leczy strukturę układu kostnego. Jest też dobrym lekarstwem przeciwko zaburzeniom autystycznym pomagając poruszać się w świecie. Rozwija intuicję, wznosi na wyższe poziomy świadomości i zwiększa duchową ekspresję osobowości stając się przez to swoistym duchowym lekiem. Lazuryt daje i rozwija poczucie bezpieczeństwa, rozwija wewnętrzną dyscyplinę, jasność umysłu i pozwala czerpać wiedzę wewnętrzną oraz ułatwia kontakt z Guru otwierając człowieka bardziej na ludzi i świat. Wzmaga wiarę i ufność oraz samozaufanie. Leczy wszelki ból, zaburzenia i niepokoje serca, szczególnie jak położyć kamień na ośrodku sercowym. Wzbudza przyjaźń, harmonię i zrozumienie pomiędzy ludźmi.

AMETYST (ĆAĆUNADA), energia planety Śani, Śanivara - (SATURN)

Ametyst jest kwarcytem, a najpiękniejsze ametysty pochodzą z Indii, Śri Lanki i Australii i posiadają własność ujarzmiania i pokonywania pijaństwa. Greckie amethystos znaczy środek uśmierzający opilstwo, kamień fioletowy lub purpurowy chroniący przed nałogiem pijaństwa. Zdejmuje on wszelką złą moc z napojów i pokarmów w których byłby zanurzony. Fiolet jako barwa to tęsknota, niepokój twórczy, szukanie samotności, wieczne dążenie do czegoś wielkiego, świętego i nieuchwytnego. Ametyst daje przekroczenie progu namiętności i wejście w krainę doskonałych idei, głębokich i mistycznych przeżyć. Odłącza na zawsze od ziemskiej doliny łez i cierpienia pozwalając przezwyciężyć doczesność, złudzenia i iluzje, egoizm, pychę i skłonności do krwawych odwetów. Fiolet jest symbolem i energią pokuty czyli zadośćuczynienia, skruchy i kontemplacji (refleksyjności). Piękno ametystu skrywa w sobie majestat powagi i czar świętości. Jego działanie jest pełne ukojenia i błogosławieństwa. Ametyst oprawiony w złoto wzmaga ducha posłannictwa. Ametyst jest na pierwszym miejscu magicznego talizmanu napierśnika arcykapłana Izraela. Persowie zwą ametyst terminem Achlamach co znaczy tego, który daje miłe sny. W sanskrycie kamień ten zwany jest Ćaćunada, przynoszący szczęście lub dobroczynną wibrację. Noszony na szyi w całości, gdyż przekuty ma bardzo osłabione działanie, chroni od nieszczęść, chorób zakaźnych, wzmacnia nerwy i siłę nerwową, wzmacnia zdrowie. Ametyst jest symbolem czystości duchowej i fizycznej. Wytwarza on specjalne wibracje, które unicestwiają wszelkie złe myśli. Robactwo ucieka przed działaniem ametystu i można ametystowym proszkiem oczyścić dom z robactwa. Ametyst darowany w pierścieniu wzmacnia związek przyjaźni. Jako lek, ametyst leczy wszelkie zwyrodnienia skóry. Należy ametyst zwilżyć językiem i potrzeć chore miejsce lub włożyć ametyst do gotującej się wody, a po ostudzeniu mamy znakomity środek leczniczo kosmetyczny. W czasie rozmaitych groźnych epidemii ametyst ratuje przed zachorowaniem. Ludzie łatwo ulegający atakom gniewu lub napadom melancholii powinni nosić ametyst, a ich myśli będą pogodne, a nerwy opanowane. Matki spodziewające się dzieci, powinny nosić na biodrach perełki ametystowe, a ich dzieci będą piękne, mądre i zdrowe. Kobiety bezpłodne także powinny nosić takie ametysty aby mieć potomstwo. Ametyst strzeże przed złodziejami i uchroni domostwa przed uszkodzeniem w wyniku burz i wichrów. Ametyst jest symbolem władzy hierofantycznej opartej na błogosławieństwach i inicjacjach oraz symbolem duchowego dostojeństwa. Mistyka, okultyzm, życie wewnętrzne, pokuta i oczyszczenie, samozapomnienie wszystko to są cechy i właściwości pobudzane przez ametyst. Energia ametystu pomaga też duszy w chwili śmierci przejść do krainy umarłych. Fiolet ametystu to gotowość do altruizmu i braterskiej miłości. To, co ziemię zamienia w piekło, a ludziom przynosi cierpień, to nienawiść i egoizm, a ametyst to rozpuszcza i usuwa. Ametyst to także kolor Świętego Płomienia Agni.

 SZAFIR (KORUND), energia planety Urnah - (URAN)

Najbardziej cenione są szafiry o odcieniu niebieskawego bławatka pochodzące z Kaszmiru, Birmy i Tajlandii. Jest to najbardziej tajemny spośród wszystkich klejnotów, czczony jest jako nieodgadniona pieczęć mądrości. Szafir zamyka w sobie wszystkie cnoty i ukryte moce będąc skarbnicą dobrodziejstw zdolną leczyć i uszczęśliwiać ludzi. Szafir zwany jest panem i władcą klejnotów, bo w swych cudownych zaletach przerasta wszystkie inne. Szafir jest magnum magisterium, kamieniem mądrości skrywającym w sobie tajemnice Prawdy. Okultyści zwą szafir Kryształową Pieczęcią Niebios. Szafir oglądany w blasku słońca daje asteryzm czyli zjawisko sześciopromiennego blasku światła i działa podobni ejak kształt sześcioramiennej gwiazdy lub sześciokąta. Szafir jest kamieniem mędrców i wtajemniczonych, symbolem duchowej ścieżki wtajemniczenia czyli ścieżki inicjacji. Szafir pomaga zdobywać bogactwo i osiągać szczęście dlatego jest pomocą na drodze prosperity. Szafir jest kamieniem Jowisza (Guru) i dlatego jest talizmanem władców teokratycznych czyli duchowych przywódców, mistrzów i proroków. Szafir położony noworodkowi na czole, ochroni go w ciągu całego życia od wszelkiego bólu głowy. Szafir jest skutecznym lekiem przeciwko chorobie oczu zwanej dziś chorobą Basedowa. Podaje się jako lek maleńkie kuleczki szafiru. Szafir jest skutecznym antidotum przeciwko wszelkiej truciźnie i zatruciu. Podaje się szafir także jako odtrutkę przeciwko ukąszeniom jadowitego węża, a same węże jadowite jeśli w ich pobliżu położyć szafir zwykle zdychają. Szafir noszony na piersi przez ludzi zdrowych pozwala im zachować siły i czerstwość na bardzo długie lata. Uspokaja bicie serca, ucisza wzburzone nerwy, tłumi krwotoki, gasi gorączkę, a noszony na sercu chroni przed czarami (urokami, demonami), które mogłyby stać się niebezpieczne dla zdrowia i szczęścia tego, przeciwko któremu są zwrócone. Szafir jest uniwersalnym lekiem przeciwko wszelkiej niedoli człowieka. Szafir pomaga rozbudować siły ducha i zwrócić człowieka w duchowym kierunku. Daje on czystość myśli, polot, zdolność cudownej intuicji, bezinteresowność, głębię w rozważaniu zagadnień, wytrwałość, pokorę i pogodę ducha. Jest talizmanem mędrców, a także zakochanych. Szafir chroni przed nieszczęściem (blokuje wyładowania złej karmy), zdradą, zasadzką i skrytobójstwem. Szafir przykładany na chore miejsce często szarzeje i wtedy należy go wystawić na działanie promieni słonecznych aż odzyska swój blask. Z pomocą szafiru wstępuje w nas siła, zrozumienie i ufność (wiara) i moc słowa, szczególnie jak nosimy szafir na sercu.

Uzdrawianie Metalami

Złoto (Metal) stanowi nieodzowny składnik wszelkich eliksirów długowieczności, gdyż wzmacnia ono organizm, wywiera dobroczynny wpływ na układ nerwowy i serce. Złoto spożywane w ghi (maśle klarowanym) używa się jako leku przeciwko gruźlicy, także profilaktycznie. W chorobach płuc wskazane jest także srebro. Niedokrwistość leczy się żelazem, które ułatwia także gojenie ran i wzmacnia kości. Miedź w postaci siarczanu miedzi jest stosowana jako środek wymiotny, sprzyja szybkiemu wchłanianiu się krwiaków i zrastaniu złamań kostnych. Przeciwko podagrze zaleca się ołów w znikomych dawkach w wodzie, którą przez pewien czas (kilkanaście godzin do kilka dni) przechowywano w naczyniach ołowianych. Duże dawki takiej wody lub zbyt częste jej stosowanie mogą jednak być toksyczne, więc należy uważać. Jednym z szerzej stosowanych metali leczniczych jest rtęć, która zabija pasożyty, leczy ropnie, czyraki, kiłę, może być odtrutką przy zatruciach metalami szlachetnymi. Należy uważać, gdyż rtęć łatwo wywołuje poronienia oraz w dużych dawkach jest toksyczna. Ołów i rtęć stosuje się w dawkach bardzo homeopatycznych. Znany jest również ałun jako środek stosowany powszechnie przy chorobach jamy ustnej, gardła, przewodu pokarmowego, różnych schorzeniach skóry, jako środek wykrztuśny w nieżytach górnych dróg oddechowych.

Na podstawie zebranych materiałów opracowałam!

 

ANDROMEDA
http://www.eioba.pl/a76210/uzdrawianie_kamieniami_i_metalami